Runes are the letters in a set of related alphabets known as runic alphabets, which were used to write various Germanic languages before the adoption of the Latin alphabet and for specialised purposes thereafter. The Scandinavian variants are also known as futhark or fuþark (derived from their first six letters of the alphabet: F, U, Þ, A, R, and K); the Anglo-Saxon variant is futhorc or fuþorc (due to sound-changes undergone in Old English by the names of those six letters).
รูนเป็นตัวอักษรในชุดของตัวอักษรที่เกี่ยวข้องที่รู้จักกันเป็นตัวอักษรรูนซึ่งใช้ในการเขียนภาษาเยอรมันต่างๆก่อนที่จะใช้ตัวอักษรละตินและเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะหลังจากนั้น ชาวสแกนดิเนเวียยังเป็นที่รู้จักกันในนามfutharkหรือfuþark (มาจากอักษรตัวแรกของตัวอักษรหกตัว: F , U , Þ , A , RและK ); แองโกลแซกซอนตัวแปรคือfuthorcหรือfuþorc(เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงเสียงเกิดขึ้นในภาษาอังกฤษโบราณด้วยชื่อของตัวอักษรทั้งหก)
Runology is the study of the runic alphabets, runic inscriptions, runestones, and their history. Runology forms a specialised branch of Germanic linguistics.
Runologyคือการศึกษาตัวอักษรรูน , จารึกรูน , runestonesและประวัติของพวกเขา Runology รูปแบบเป็นสาขาเฉพาะของภาษาศาสตร์ดั้งเดิม
The earliest runic inscriptions date from around 150 AD. The characters were generally replaced by the Latin alphabet as the cultures that had used runes underwent Christianisation, by approximately 700 AD in central Europe and 1100 AD in northern Europe. However, the use of runes persisted for specialized purposes in northern Europe. Until the early 20th century, runes were used in rural Sweden for decorative purposes in Dalarna and on Runic calendars.
วันที่จารึกรูนครั้งแรกจากประมาณ 150 AD ตัวอักษรที่ถูกแทนที่โดยทั่วไปอักษรละตินเป็นวัฒนธรรมที่ได้ใช้อักษรรูนขนานChristianisationโดยประมาณ 700 AD ในยุโรปกลางและ 1100 AD ในภาคเหนือของยุโรป อย่างไรก็ตามการใช้อักษรรูนยืนยันเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะในยุโรปเหนือ จนกระทั่งศตวรรษที่ 20 ต้นอักษรรูนถูกนำมาใช้ในชนบทของประเทศสวีเดนเพื่อการตกแต่งในดอลาร์และปฏิทินรูน
The three best-known runic alphabets are the Elder Futhark (around 150–800 AD), the Anglo-Saxon Futhorc (400–1100 AD), and the Younger Futhark (800–1100 AD). The Younger Futhark is divided further into the long-branch runes (also called Danish, although they were also used in Norway, Sweden, and Frisia); short-branch or Rök runes (also called Swedish-Norwegian, although they were also used in Denmark); and the stavlösa or Hälsinge runes (staveless runes). The Younger Futhark developed further into the Medieval runes (1100–1500 AD), and the Dalecarlian runes (c. 1500–1800 AD).
ทั้งสามคนที่รู้จักกันดีตัวอักษรรูนเป็นพี่ Futhark (ประมาณ 150-800 AD) ที่แองโกลแซกซอน Futhorc (400-1100 AD) และน้อง Futhark (800-1100 AD) น้อง Futhark จะแบ่งเป็นรูยาวสาขา (ที่เรียกว่าเดนมาร์กแม้ว่าพวกเขาจะยังใช้ในนอร์เวย์ , สวีเดนและFrisia ); สั้น - กิ่งก้านหรือRökรูน (เรียกอีกอย่างว่าสวีเดน - นอร์เวย์แม้ว่าพวกเขาจะใช้ในเดนมาร์ก ); และstavlösaหรือHälsingeอักษรรูน ( staveless runes ) Younger Futhark พัฒนาต่อไปเป็นอักษรรูนในยุคกลาง(1100–1500 โฆษณา) และอักษรรูน Dalecarlian ( c. 1500–1800 โฆษณา)
Historically, the runic alphabet is a derivation of the Old Italic scripts of antiquity, with the addition of some innovations. Which variant of the Old Italic family in particular gave rise to the runes is uncertain. Suggestions include Raetic, Venetic, Etruscan, or Old Latin as candidates. At the time, all of these scripts had the same angular letter shapes suited for epigraphy, which would become characteristic of the runes.
ในอดีตตัวอักษรรูนนั้นสืบเนื่องมาจากสคริปต์โบราณของอิตาลีในยุคโบราณพร้อมด้วยการเพิ่มนวัตกรรมบางอย่าง ตัวแปรตัวใดของตระกูลอิตาลิคเก่าโดยเฉพาะที่ทำให้อักษรรูนมีความไม่แน่นอน ข้อเสนอแนะรวมถึงRaetic , Venetic , Etruscanหรือละตินโบราณในฐานะผู้สมัคร ในเวลานั้นสคริปต์เหล่านี้ทั้งหมดมีรูปร่างตัวอักษรเชิงมุมเหมือนกันซึ่งเหมาะสำหรับการเขียนด้วยลายมือซึ่งจะกลายเป็นลักษณะของอักษรรูน
The process of transmission of the script is unknown. The oldest inscriptions are found in Denmark and northern Germany. A "West Germanic hypothesis" suggests transmission via Elbe Germanic groups, while a "Gothic hypothesis" presumes transmission via East Germanic expansion.
กระบวนการในการส่งสคริปต์ไม่เป็นที่รู้จัก ศิลาจารึกที่เก่าแก่ที่สุดพบในเดนมาร์กและเยอรมนีตอนเหนือ A "เวสต์ดั้งเดิมสมมติฐาน" แสดงให้เห็นการส่งผ่านเอลลี่ดั้งเดิมกลุ่มขณะที่ " กอธิคสมมติฐาน" ทึกทักส่งผ่านทางตะวันออกดั้งเดิมการขยายตัว
แหล่งที่มา https://en.wikipedia.org/wiki/Runes
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น